iene miene mutte
Recensie, Thriller

Iene miene mutte – M. J. Arlidge

Iene miene mutte is mijn eerste thriller die ik las. Mijn eerste volwassen thriller, want ik dacht namelijk dat ik het helemaal niet leuk zou vinden. Bij thriller dacht ik aan horror. Vieze monsters, bloed, onmenselijke situaties. Blegh, niets voor mij. Maar man, wat zat ik fout. Ik ben enthousiast en Iene miene mutte is zéker niet de laatste thriller die ik zal lezen.

Iene miene mutte is het eerste verhaal in de zevendelige ‘Helen Grace’ serie. Onlangs zijn er twee korte thrillers uitgebracht, voorafgaand aan dit eerste deel: Alles in de wind en Schuitje varen. Hier schreef ik al eerder een duo recensie over en die kun je hier lezen!

Het meisje was amper nog in leven toen ze het bos uit kwam lopen. Het verhaal van haar ontvoering was donkerder dan de meest verschrikkelijke nachtmerrie. Maar alles wat ze zei was waar. Elk gruwelijk detail. Een aantal dagen later wordt een tweede in shock verkerend slachtoffer gevonden en ontstaat er een patroon. In tweetallen worden mensen ontvoerd, vastgehouden en uitgehongerd. Vervolgens krijgen ze een duivels dilemma voorgelegd: doden of gedood worden. Inspecteur Helen Grace en haar team weten dat ze jacht maken op een ingenieuze psychopaat die zijn slachtoffers gebroken en vol schuldgevoel achterlaat. Niet alleen dienen ze als zijn visitekaartje, ze zijn ook de moordenaars. De slachtoffers lijken lukraak gekozen, de plaats van het misdrijf zorgvuldig uitgekiend. Iets moet alle slachtoffers met elkaar verbinden…

De slachtoffers worden ontvoerd, gevangengehouden op de vreemdste plekken, uitgehongerd en voor een verschrikkelijk dilemma gezet: doden of gedood worden. Je wordt meegenomen in de verhalen van de slachtoffers: de ontvoering, hoe zij na enkele dagen niet meer helder na kunnen denken, de keuze steeds makkelijker wordt of juist moeilijker… Daarnaast neemt Helen Grace je mee naar het bureau en proberen ze de meedogenloze moordenaar op te sporen.

‘Vanaf de eerste bladzijde word je meegetrokken!’

Het kost in het begin wel even om de personages te leren kennen. Ik vond het soms wel een beetje veel: de achtergronden van de personages, de misdaden en de verhaallijn op het bureau, maar door de korte hoofdstukken was het wel goed te lezen.

Vanaf de eerste bladzijde werd ik meegetrokken in het verhaal. Ik vond de moordzaken heel erg interessant en de plot totaal onverwacht. Ja, Arlidge wist mijn aandacht er continu bij te houden en ik wilde niet stoppen met lezen. Inmiddels liggen Piep zei de muis en Pluk een roos ook klaar om te lezen. Ik kan niet wachten!

Rating: ★★★★☆

Iene miene mutte – M.J. Arlidge
Uitgever: de Boekerij
Previous Post Next Post

You Might Also Like

1 Comment

  • Reageren Inge 14 september 2018

    Ik heb deze al een hele tijd geleden gelezen en vond ‘m ook erg goed. Heel benieuwd naar het vervolg.

  • Leave a Reply